Zo geldt voor alle steden ter wereld, die inmiddels meer dan de helft van de wereldbevoling herbergen, dat ze zo groot kunnen zijn dankzij gigantische logistieke ketens die het benodigde voedsel aanvoeren. Neem Londen. Deze stad wordt gevoed door een ‘achterland’ dat honderd keer zo groot is, oftewel de hele oppervlakte van het Verenigd Koninkrijk, schrijft Steel. En feitelijk ligt dit ‘achterland’ tegenwoordig natuurlijk verspreid over de hele aardbol.

Aan dit op olie draaiende systeem kleven echter enorme nadelen zoals roofbouw, ecologische verwoesting en grotere armoede in de - arme - voedselproducerende landen.
Voor de echte foodies, mensen die bewust omgaan met de herkomst van hun voedsel, is dit verhaal van Steel niks nieuws. Dat het boek toch leuk is om te lezen, komt door de details en de vele historische weetjes en verhalen. Bovendien herinnert het boek ons er nog weer eens aan dat we uiteindelijk zelf wel iets te zeggen hebben over ons voedselsysteem. Iedereen die zelf kookt, vormt immers een essentiële schakel in de voedselketen. Als kok besluit je wat je waar, wanneer inkoopt (of zelf verbouwt). Toch iets om bij stil te staan, zeker voor de Britten, die massaal kant-en-klaar-maaltijden verorberen.

Michiel Bussink

Auteur: Carolyn Steel

Titel: De hongerige stad. Hoe voedsel ons Eenvoudig leven vormt.

Uitgever: Nai Uitgevers

Prijs: € 19,95